oralar (çok uzak) buralar(a geeel)..

*aneyin yanına gittim bu akşam, dedim ki:

-anne yaaa x arkadaşım kedi alıyomuuş :/
+ne?
-x arkadaşım kedi alıyomuş:(
+ne???
-yahu kedi alıyomuş!
+ayy ben de kedi oluyomuş diyosun sanıyorum..
-öjdhjhgf nası ya
+evden çıkmıyomuş da ev kedisi olacakmış gibi. öyle anladım :/

YORUMSUZ!!!1!!11

*evde ingilişçe hikaye okurken genelde sesli okuyorum. hatta böyle şebeklik yaparak canlandırarak, diyaloglarda ses değişimleri falan yaparak okuyorum annemler de çok gülüyor bana. çok dediysem o kadar da değil tabi, biraz. ama dün annem çok güldü. king solomon's mines diye bi kitap okuyordum, ben solomon dedikçe annem güldü, annem güldükçe ben şımardım. öyle gülüştük eğlendik falan.

*güzel bi beynim var ve ben de onu -en azından benim kadar beyni olanların kullandığı kadarıyla- kullanmak istiyorum. onu da yapiyim, bunu da yapiyim falan diyorum ve ben dedikçe Allah da o yapmak istediğim şeyleri kolaylaştıracak bir şeyler seriyor önüme sanki. sankisi yok aslında, öyle oluyor ama bu konuda abimin bir yorumu oldu bugün ve tırstım: "sen birden fazla havalandın gibime geliyor ama hayırlısı.." ben de ona "neden ki, yapanlardan neyim eksik?" dedim mağrur bir edayla (H)  ama korktum işte. hepsini yapayım derken hiçbirini tam yapamazsam diye korktum. korkmak istemiyorum ben, banene :/

*mesela normalde metrobüs durağına kadar (~15-20 dakika) yürümek çok koyardı acayip üşenirdim ama her gün yapmak mecburiyetinde kalınca üşenmeyi bir kenara atıp süsleyip püsleyip sevmeyi denedim. sonuç olumlu. sabah yürüyüşümü yapmaktan çokk mutluyum çünkü zayıflıyoruum! (az daha inanırsam olur bence:/)

*çok az kıyafetim vardı diye gittim bi kaç tane daha bişeyler aldım, ama hala çok az hatta hiç kıyafetim yok  sanki :/ aslında var da.. yarına giyecek bişey bulamıyorum. yarın ne var ki denmesin lütfen, lütfen! :P

*hem ne demiş emel sayın? "kapat gözlerini, kimse görmesin.. yalnız benim içinnn....." diye devam etmiş. yaaaa, işte öyle :#