u. u. u. a. u. *

birini unutamadığım zaman çok pis saçmalayabilirim. habire ararım mesela, saçma saçma işler yaparım falan. resmen saçmalarım yani.

ama o unutamadığım birini unuttuğumu zannettiğimde daha fena saçmalarım. hala konuşuyosak işte ay ben seni unuttum bile, aa öyle miydin sen, aa gözünün üstünde kaş da varmış hiç farketmemiştim ehe ehe, gibi laflar edebilirim.. sonra pişmanlık tabi.

ama bi de onu unutamadığımı anlamışsam, o zaman çoook daha fazla saçmalarım. bi süre böyle leyla gibi olurum. "tutunacak hiiç birrr dalım kalmaağğmışşş, bir ağaç misaağğliiii kurumuşumm beğğğnn" şarkısını söylerim manen. belki mesaj atarım ona. Allah belanı versinvari şeyler olur. yok tabi bela okumam da, benden beter ol falan diyebilirim. ahaha bela okusam daha iyi yalnız, benden beter olmak ne demek lan :D

neyse, son olarak en çok saçmaladığım döneme geçelim. aslında iyiyimdir, yani özlemiyorumdur malum şahsı ama en ufak bişeyde aklıma gelebiliyodur. yüzümde buruk bir tebessüm (çok romantik bi kızım lafa bak hehe), gözlerim uzaklara dalar gider. bunun hiç değişmeyeceğini anlamışımdır. yani evet artık sevmiyorumdur, çıkıp gelse hadi ordan bile diyebilirimdir ama kalbimde sızısı hala duruyordur, hep de duracaktır (hıck). bidaha kimseyi o kadar sevmeyeceğimin farkındayımdır, zaten bunu istemiyorumdur da. saçmalamak bunun neresinde dersen, işte şurasında: bu dönemde ona biraz benzeyen insanlara karşı salak bi durumum oluşuyo. bi anda sanıyorum ki aşık oldum. sonra hemen anlıyorum olmadığımı gerçi ama, iki gün sonra başka biri çıkınca onda da aynısı oluyo. ha noluyo, bişe olmuyo gidip onlara bişey söylediğim yok tabi de. olsun. kendimi kötü hissediyorum. ahaha şimdi bi düşündüm de aslında komik lan bu durum :D son 2 aya baktığımda kaç kişiden hoşlandığımı sanmışım pes!! (kaç olduğunu sormıycaksın tabi, çünkü saymadım bile bunu öğrenmeye hazır değilim)

yani öyle işte.

(*unutma, unutulanlar unutanları asla unutmazlar) :Pp