babam beni seviyo. mu acaba.

bi kaç hafta önce annem babama telefonumun bozulduğunu söylemiş. babam da, zaten artık çok eskidiğini, kriz dönemi geçince değiştirmemi söylemiş anneme.

sonra bir kaç gün önce, abime söylemiş babam.. telefonlarınızı değiştirin, eskidi çok, demiş.. hatta bunu bir post yazarken abim iletmişti bana, yazmıştım buraya da. her neyse!

dün akşam eve dönerken abim dedi, telefonlara da bakalım istersen diye.. girdik, ben bi tane beğendim, aldım onu.

eve gelince babama gösterdim. babam bana hep müsrif, zarar makinası gibi laflar eder, şakayla karışık.. alışkınım yani bu tavrına onun, dün de öyle yaptı.. nerden çıktı bu telefon şimdi yaa, sana al diyen mi oldu falan dedi.. ben de şaka yapıyor nasılsa diye gülerek, pişkin pişkin cevap verdim.. "sen değiştirin demişsin, abim söyledi o yüzden aldık biz de.. hem doğumgünü hediyen olmuş olur ehiehi" dedim.. babam da bana, o lafı abim için söylediğini söyledi.. yine şakadır sandım ben.

ama bugün (yani dün, pazar günü yani) abime "ben bidost da mı telefon alsın dedim?" demiş. unutmuş yani benim için de söylediğini.. dün de ciddiymiş, yani cumartesi akşamı.. hatta ben ona trip atmıştım bir de, "bozuluyorum ama, veririm telefonu abime bak!" demiştim, o da ver demişti.. şaka sanmıştım ben.. değilmiş.. abimin telefonundan daha eskiydi benimki hem! ama ben bişey yapınca hep göze batıyo zaten..

eskiden derdi ki, küçükken, biz seni çingenelerden aldık bizim çocuğumuz değilsin sen.. nerdeyse buna inanıcam.. üvey evlat gibiyim.. fazlalığım sanki..

çok bozuldum ben tamam mı. çok!